POETRY INTERNATIONAL

Geplaatst op 28 juli 2017

Waar woorden en zinnen in romans direct door lijken te dringen, als waarheden als een koe, daar zijn er ook letters en klanken van gedichten die langs ons heen gaan alsof het slechts een windvlaag is. De verhaallijn in de roman, hoe vaag ook soms, helpt ons houvast te vinden. Het roept bij mij de vraag op: zijn dichters gemankeerde romanschrijvers of zijn romanschrijvers gemankeerde dichters? Dat lijkt misschien een interessante vraag, maar dat is maar schijn; als je uit twee opties mag kiezen, lijkt er altijd meer waarheid in één daarvan te liggen.

Maar het gaat hier niet om personen; sommige romanschrijvers schrijven ook gedichten en vice versa. Dichten is een discipline, met heel veel, of heel weinig regels. Het is maar hoe je het bekijkt. Dichters en romanschrijvers in een hokje duwen is hetzelfde als Amerikaanse presidenten over één kam scheren.

Waar de roman vaak op zichzelf  lijkt te kunnen staan, zelfs zonder (zichtbare) auteur, daar heeft de dichtbundel meer een gezicht nodig, een persoonlijkheid of, op zijn minst, een performance. Een gedicht bestaat voor een groot deel uit intonatie, klemtoon, ritme en klankkleur. Schrijven is een kunst, maar lezen net zo goed.

Dichters, vind jezelf opnieuw uit! Niet om betere gedichten te schrijven, dat doen jullie al. Nee, ga naar buiten, draag voor, treed op. Vergeet die papieren bundel, word een levende dichter!

 

Ga dat zien! Van 30 mei t/m 3 juni is er weer een Poetry International.

http://www.poetryinternationalweb.net/pi/pif2017/festival/index